Zadaniem władzy publicznej, czy to samorządowej czy centralnej, jest zapewnienie obywatelom przynajmniej dostępności do miejsc użyteczności publicznej.
Wykluczenia komunikacyjne ograniczają dostęp obywateli do urzędów państwowych, szkół, przedszkoli czy ośrodków opieki zdrowotnej. Zapewnienie wszystkim obywatelom dostępu do podstawowych usług, bez różnicy – czy to oni mieszkają w miastach czy też mniejszych miejscowościach, jest obowiązkiem władzy publicznej. Oczywiście pojawia się pytanie, jak to zrealizować i kto to powinien sfinansować.
Zanim odpowiemy na nie, krótka diagnoza sytuacji. W większości przypadków wykluczenia komunikacyjne wynikają z błędnej polityki państwa dotyczącej transportu kołowego w tym strategii wobec PKS-ów. Na początku lat 90-tych aż do dziś uważano, że ich prywatyzacja rozwiąże problemy komunikacyjne oraz uzdrowi same PKS-y. To podejście i brak strategii komunikacyjnej państwa oraz brak wizji w tym obszarze doprowadziło do degradacji systemu przewozów kołowych w Polsce. Podział PKS na ponad 180 odrębnych jednostek i ich prywatyzacja ten stan pogłębiły, doprowadzając do ogromnej liczby bankructw tych przewoźników. Taka sytuacja skutkowała rozszerzaniem się niestety białych plam komunikacyjnych.
Na uzdrowienie systemu przewozów kołowych w Polsce należy patrzeć systemowo. Jeśli podejdziemy jednostkowo, to problemu nie rozwiążemy. Oczywiście uruchamianie tylko jednego połączenia do miejsc wykluczeń będzie trudne, ale przewoźnik, który obsługuje dużą ilość połączeń, w tym w dużej mierze połączeń rentownych, może również dojeżdżać do mniejszych miejscowości. Każdy dodatkowy pasażer to również większy potok ludzi na już dziś obsługiwanych połączeniach. Zwiększenie liczby pasażerów w przewozach zwiększa opłacalność tych przewozów.
Integracji przewoźników autobusowych musi towarzyszyć włączanie się również władzy publicznej we współfinansowanie tych przewozów. Narzędziem realizacji tych zadań i likwidacji białych plam są z pewnością opracowywane Plany Transportowe przez jednostki samorządu terytorialnego, rozpoczynając od gmin, poprzez powiaty i województwa, a kończąc na państwie. Integracja przewoźników i harmonizacja przewozów może wyzwolić dodatkowe środki finansowe, które wspierane również finansowaniem jednostek samorządu terytorialnego zlikwiduje większość białych plam komunikacyjnych w Polsce.
Podsumowując, po pierwsze – dążenie do likwidacji białych plam komunikacyjnych jest obowiązkiem władzy publicznej. Po drugie – integracja przewoźników przyczyni się do powstania większej skali połączeń i spowoduje optymalizację ich działalności, która stanie się bardziej rentowna, dająca możliwość rozszerzania oferty o połączenia dziś nieopłacalne. Oczywiście przy pewnym współfinansowaniu ze strony władzy publicznej.