Dolnośląska Służba Dróg i Kolei we Wrocławiu zakończyła postępowanie przetargowe, w ramach którego został wybrany wykonawca rewitalizacji linii kolejowej nr 310.
Na linii kolejowej nr 310 Kobierzyce – Piława Główna ruch pociągów został wstrzymany w 2001 roku. Zgodnie ze staraniami dolnośląskiego samorządu, na linii przejętej od PKP PLK, ruch po rewitalizacji szlaku ma zostać wznowiony.
Aby to było możliwe, DSDiK w grudniu 2022 roku ogłosiła przetarg, którego przedmiotem zamówienia było wykonanie robót budowlanych dla zadania pn. „Rewitalizacja linii kolejowej nr 310 Kobierzyce – Piława Górna na odcinku Łagiewniki Dzierżoniowskie – Piława Górna – II etap”. Linia kolejowa nr 310 Łagiewniki – Piława Górna, od km 21,300 do km 38,645 zlokalizowana jest w powiecie dzierżoniowskim.
Pod koniec lutego DSDiK otworzyła oferty w przetargu. Okazało się, że postępowanie cieszyło się naprawdę sporym zainteresowaniem, bo wpłynęło aż 19 ofert.
Wszystkie oferty, jakie wpłynęły w przetargu
Finalnie jako najkorzystniejszą wybrano ofertę złożoną przez TORHAMER. Wszystkie powyższe oferty przewyższyły szacunki zamawiającego, który planował przeznaczyć na zamówienie 40 mln zł brutto. Spółka samorządowa zdecydowała się jednak dołożyć brakującą kwotę.
Więcej o LK nr 310
Linia kolejowa nr 310 relacji Łagiewniki – Piława Górna od km 21,300 do km 38,645 została wybudowana w latach 1888r. – 1900r. i jest to jednotorowa, niezelektryfikowana linia znaczenia miejscowego. Tor ułożono na podsypce i klińcu. W 1996 roku podjęto decyzję o zawieszeniu ruchu pasażerskiego, zamknięcie linii dla ruchu kolejowego nastąpiło 26.06.2001r. Obecnie nawierzchnia torowa została zdemontowana. Podkłady zostały częściowo zutylizowane, a szyny dostarczone na złom. Pozostała jedynie nawierzchnia na przejazdach kolejowych i mostach.
Warstwa podtorowa jest zbudowana głównie z pospółki i żwirów o dużym stopniu zanieczyszczenia i dużej zmienności grubości warstwy na poszczególnych odcinkach (od kilku do kilkunastu centymetrów). Nie dopatrzono się miejsc wskazujących na utratę nośności lub zmienności geometrycznej korony albo korpusów torowiska (zsuwów, osuwisk, itp.). Górna część podsypki tłuczniowej (tj. 20 cm od górnej części podkładu) została wywieziona i zutylizowana.
Obiekty inżynieryjne na linii 310 są typowymi konstrukcjami niewielkich rozpiętości. W rozwiązaniach technicznych przepustów, przeważają płyty kamienne. Występują również sklepienia ceglane i kamienne, przepusty otwarte oraz rury żeliwne. Dla mostów i wiaduktów przeważają blachownice stalowe nitowane. Występują również obiekty w postaci sklepienia. Na odcinku linii kolejowej 310 Kobierzyce – Piława Górna, występują też ściany oporowe masywne, kamienne.
Ze względu na uszkodzenia występujące na obiektach inżynieryjnych są one typowe dla obiektów powstałych w XIX i XX w, a nie użytkowanych obecnie i przy znikomych lub zerowych nakładach na bieżące utrzymanie. Występują zanieczyszczenia, zacieki i zawilgocenia powstałe w większości za sprawą braku lub niesprawnej izolacji przeciwwilgociowej. Dla konstrukcji masywnych kamiennych i ceglanych często występują ubytki materiału i spoin. Konstrukcje stalowe posiadają zniszczone powłoki zabezpieczeń antykorozyjnych a w konsekwencji korozję ustroju nośnego. Przepusty często są częściowo lub całkowicie zamulone, a rowy i cieki nie czyszczone, oraz bez umocnień. W otoczeniu obiektów występuje silna wegetacja roślin, często swoim systemem korzeniowym rozsadzające konstrukcję skrzydeł lub przyczółki. Dla obiektów dużych (mosty i wiadukty) brak schodów skarpowych. Często występują uszkodzenia lub braki w elementach wyposażenia takich jak chodniki, blachy ppoż, balustrady.