Salonka Bieruta w tym sezonie będzie dostępna dla zwiedzających jeszcze tylko dwa razy. Najbliższa okazja do podziwiania wagonu przypada na tę sobotę.
W skansenie Stacji Muzeum znajduje się 50 różnych jednostek taboru kolejowego. Są to głównie lokomotywy parowe, spalinowe i elektryczne oraz wagony osobowe i towarowe. Wśród nich jest wagon salonowy zwany Salonką Bieruta. To właśnie on będzie otwarty dla zwiedzających w sobotę, 25 sierpnia.
Wagon salonowy serii Ashx, tzw. Salonka Bieruta to w pełnej nazwie wagon salonowy PKP nr 01, budowy polskiej serii Ashx. Producentem wagonu jest poznańska spółka FPS H. Cegielski. Kilka danych o pojeździe:
Rok produkcji: 1939/1946, Oznaczenie typu: 26W , Oznaczenia serii PKP: – 1946-48: Asx, – 1948-81: Ashx, – od 1981: XXo. Długość ze zderzakami: 23 452 mm, Rozstaw czopów skrętu: 16 000 mm, Rozstaw osi wózka: 2 500 mm, Typ wózka: PP („Pensylwański”).
Ilość miejsc do spania: 5 + 1
Masa własna: 57 000 kg;
Ogrzewanie: wodne indywidualne i przewód ogrzewania elektrycznego
Oświetlenie: elektryczne
Hamulec: Hildebrand-Knorr (Hik-GP) i ręczny; pierwotnie: Westinghouse W(Lu R) i ręczny
Rodzaj łożysk: toczne, konstr. inż. Fijałkowskiego (PKP 026); pierwotnie: ślizgowe
Prędkość maksymalna: 120 km/h
W roku 1939 zakłady H. Cegielski S.A. w Poznaniu realizowały umowę na dostawę 6 wagonów dla Międzynarodowego Towarzystwa Wagonów Sypialnych i Wielkich Ekspresów Europejskich (CIWL). II Wojna Światowa spowodowała przerwanie dostaw. Dwa ostatnie z w/w wagonów pozostały niewykończone na terenie zakładów HCP. Były to wagony CIWL o numerach 4223 i 4224. W latach 1947-52 wagon ten był wagonem ówczesnego Prezydenta RP – Bolesława Bieruta, a następnie pozostawał w dyspozycji URM. Podróżowali nim ówcześni dygnitarze PRL m.in. Władysław Gomułka i Józef Cyrankiewicz, a także zagraniczni politycy odwiedzający Polskę.
W wagonie zachowane jest oryginalne wyposażenie wnętrza z lat 40. i 50. XX w. W wagonie znajduje się jeszcze mniejszy gabinet z dostępem do natrysku i łazienki oraz 3 jednoosobowe przedziały gościnne dla osób towarzyszących, wyposażone w umywalki z lustrem. Wagon eksploatowany był jako salonowy do końca lat siedemdziesiątych XX wieku, a następnie po przekwalifikowaniu na wagon techniczno-gospodarczy w roku 1981, trafił do Muzeum Kolejnictwa w Warszawie.