Przewozy pasażerskie Tabor Transport miejski
Partnerzy działu

WKD – kolej inna, niż wszystkie

WKD – kolej inna, niż wszystkie fot. WKD

„Pociąg WKD ze stacji Warszawa Śródmieście WKD do stacji Grodzisk Mazowiecki Radońska wjedzie na tor pierwszy przy peronie pierwszym” – taki komunikat, z charakterystycznie przeciągniętym „D” można usłyszeć co kilkanaście minut na stacji Warszawa Zachodnia. I choć dla kogoś kto widzi je pierwszy raz w życiu to pociąg jak każdy inny, to warszawiacy oraz ludzie interesujący się koleją dobrze wiedzą, że Warszawska Kolej Dojazdowa to kolej inna, niż wszystkie.

Warszawska Kolej Dojazdowa, znana wcześniej jako Elektryczna Kolej Dojazdowa była pierwszą w Polsce linią normalnotorowej kolei elektrycznej. Została uruchomiona jeszcze przed II wojną światową. Początkowo działała wyłącznie na obszarze Warszawy, z czasem przedłużono główną linię do Grodziska Mazowieckiego, a także dobudowano odgałęzienia do Millanówka i Włoch. Elektryczna Kolej Dojazdowa odegrała bardzo dużą rolę podczas obrony stolicy w II wojnie światowej. Pociągi EKD służyły za transport ludzi i ładunków, robiono z nich także barykady. Dla przewoźnika przydzielony został niemiecki zarządca, ale wykonawcza część kierownictwa pozostała w polskich rękach. Pozwoliło to na zatrudnienie w strukturach EKD ukrywających się przed okupantem osób – kolejarski mundur był wówczas swoistą ochroną przed wywozem do obozów. Po II wojnie światowej niektóre kursy EKD obsługiwane były tramwajami, ze względu na braki taborowe, spowodowane zniszczeniami wojennymi. 19 maja 1945 przywrócono w pełni ruch pociągów EKD, przez co stały się one pierwszym powojennym środkiem transportu publicznego w stolicy.

W 1951 roku Elektryczna Kolej Dojazdowa została upaństwowiona i zmieniła nazwę na Warszawska Kolej Dojazdowa, pod którą wciąż istnieje. Lata 60 i 70 to czas dużych zmian w przebiegu linii.  Zlikwidowano miejską część trasy w Grodzisku, odcinek do Włoch, a tory w Milanówku skrócono. Zdecydowano również, że warszawska część trasy przebiegać będzie równolegle do linii średnicowej. W związku z tym konieczne było zamknięcie lub przesunięcie kilku stacji na Ochocie.

 

WKD od wielu lat utrzymuje najwyższy wskaźnik punktualności pociągów – od wielu lat wynosi on ponad 99% ! Powodem tak dobrego wyniku jest prawie całkowite oddzielenie torów WKD od torów przeznaczonych dla innych pociągów – krzyżują się one dopiero na stacji Grodzisk Mazowiecki Radońska, która jest dla WKD stacją końcową. Nie ma więc problemów z przepuszczaniem składów innych przewoźników lub z zatrzymaniami torowymi ze względu na ich awarię.

Kolejnym wyróżnikiem Warszawskiej Kolei Dojazdowej w stosunku do innych pociągów jest także tabor – elektrycznych zespołów trakcyjnych, które użytkuje WKD nie zobaczymy u żadnego innego przewoźnika. Pojechać możemy wyprodukowanym przez Pesę Bydgoszcz EN97, Newag’owskim EN100, żartobliwie nazywanym batmanem, lub nawiązującym stylistyką do dawnych pociągów WKD EN95. Kształt dwóch pierwszych przykuwa uwagę – składają się one z dwóch połączonych ze sobą, ale oddzielnych wagonów. Wyposażone są w wizualny i głosowy system informacji pasażerskiej, a kolejne stacje zapowiada znany lektor telewizyjny Tomasz Knapik. Ciekawą sprawą są również bilety – jeżeli nie uda nam się kupić ich w kasie ani automacie, można nabyć je u maszynisty. Ich cena zależy od czasu przejazdu -możemy kupić bilety na 19 minut, 38 minut lub powyżej 28 minut . Po jego nabyciu kasujemy go w pociągowym kasowniku. Posiadacze Warszawskiej Karty Miejskiej oraz biletów dobowych lub dłuższych mogą pojechać pociągami WKD od stacji Warszawa Śródmieście WKD do stacji Opacz.

Wszystkich miłośników kolei z innych miast zachęcamy do przejazdu pociągiem WKD w trakcie pobytu w Warszawie – przejedźcie się historyczną koleją, której nigdzie indziej nie spotkacie!