Mimo groźby wybuchu wojny amerykańsko-irańskiej, Moskwa i Teheran ogłosiły rozpoczęcie budowy linii kolejowej Raszt – Astara, która umożliwi bezpośredni przewóz ładunków między obu krajami. Iran analizuje ponadto projekt ułożenia bezpośredniej linii kolejowej do Iraku.
W Teheranie odbyły się rozmowy irańsko-rosyjskie na temat budowy nowej linii kolejowej w ramach Międzynarodowego Korytarza Transportowego Północ-Południe. Stronom udało się dopiąć praktycznie wszystkie sprawy organizacyjno-prawne.
Trasa będzie liczyła 160 km i połączy irańskie miasto Raszt z azerbejdżańska stacją Astara, która lezy tuż nad granicą między obu krajami. Stamtąd zaś ładunki można już transportować w kierunku Moskwy. Wartość inwestycji ma wynieść 1,6 mld euro. Moskwa i Teheran wspólnie będą finansowały te inwestycję. Rosyjskie władze podały nawet datę zawarcia ostatecznego porozumienia w tej materii – ma to nastąpić 1 kwietnia br. Po nim na plac budowy będzie można skierować maszyny i robotników.
Przypomnijmy, że Międzynarodowy Korytarz Transportowy Północ–Południe (International North-South Transport Corridor – INSTC) licząca około 7200 km morsko-lądowa sieć transportowa, która połączy Rosję z Iranem i Indiami.
Linia do Iraku
Irańska agencja prasowa IRNA poinformowała o jeszcze jednej kolejowej inicjatywie Teheranu. Otóż wiceprezydent Iranu ds. wykonawczych Mohammad-Jafar Qaempanah powiedział, że jego kraj „poważnie rozważa” wybudowanie nowej linii kolejowej, która połączyłaby dwa miasta na zachodzie Iranu: Kermanszah oraz Chosrawi (około 200 km). To drugie leży na granicy z Irakiem. Natomiast rząd w Bagdadzie zakończy budowę linii kolejowej Bagdad–Chanakin–Chosrawi. I w ten sposób powstanie nowy kolejowy korytarz międzynarodowy w regionie.
Mohammad-Jafar Qaempanah podkreślił, że kolej otworzy szerokie możliwości transportu towarów nie tylko z Iranu do Iraku i odwrotnie. Pozwoli także na intensyfikację kontaktów handlowych z innymi krajami Bliskiego Wschodu i Zatoki Perskiej. Kolejowe projekty z pewnością mogą wzmocnić gospodarkę Iranu, gdyż pozwolą na rozwój handlu i ekspansję perskiej gospodarki.